23 Eylül 2018, Pazar

Üst Menu

Beni Bir İnsafın Kollarına Bırakın

Beni Bir İnsafın Kollarına Bırakın

beni bir insafın kollarına bırakın

yarılır göğsümde yer etmiş gıybet

yarılır ve belki inandırırım kendimi yeryüzüne

 

-süt dişi çıkmış otuz yaşım, kendinden başka herkes-

 

beni bir insafın kollarına bırakın

yazgılar tabletinden harfler devşireyim kekemeliğime

kör bir alfabede çözülür dilim

çözülür ve kurtulur belki bütün bir gramer

 

-sürç-i lisan etmek, bütün dünyayı katle bedel-

 

beni bir insafın kollarına bırakın

ilk gençliğimden arta kalan bakışlarımı ödünç vereyim

ellerimde sımsıkı tuttuğum porselen telaş

coğrafyalar kuruyor utançlarımdan

bir serçenin göğüs boşluğuna emanet ettiğim dünya

ah! dedemin kalbinden çok uzak artık

 

kaderinden ağlar ile seriliyor  örümcek

ve ebubekir hep bir insafa çağırır bizleri

bir insaf!

çağırın beni ve eksik etmeyin yere düşen saçlarımı

rengini bulsun özgür kıldığım bütün günahlar

ve evet ayaklar arasında ağarır masumiyet

lehimlenmiş sözlerin mecburiyetinde!

 

beni bir insafın kollarına bırakın

annemin saçlarına değen dualara inandırayım kendimi

 

Not: Bu şiir, İzdiham Dergisi’nin 13. Sayısında yayınlanmıştır. ( www.izdiham.com )

 

Yasal Uyarı​

  • Yazarın yazıları, fikir ve düşünceleri tamamen kendi kişisel görüşüdür ve sadece kendisini bağlar.
  • Haber ve Köşe yazılarına yapılacak yorumlarda yorum yapan kişi yasal sorumludur. Sitemiz yorumlardan yasal sorumlu değildir.

 

Yazarın Son Yazıları

11.Haziran.2014 Çarşamba
24.Mart.2014 Pazartesi
06.Ocak.2014 Pazartesi
18.Kasım.2013 Pazartesi
24.Eylül.2013 Salı
01.Eylül.2013 Pazar
16.Ağustos.2013 Cuma