17 Eylül 2019, Salı

Üst Menu

Hilmi Yavuz ve ''Büyü'sün, Yaz''

Hilmi Yavuz ve ''Büyü'sün, Yaz''

Şiir mevsimindeyiz hâlâ. Haziran ayının rüzgarı Hilmi Yavuz un,“ Büyüs’ün, Yaz”  adlı kırk üç yıllık toplu şiirlerinden. Memleket seçimle  geleceğini ararken, şiir, sessiz sedasız kendi takvimi evresinde. Biliyoruz herşey geçecek, herkes gidecek ama dizeler kalacak! Şairin  temkinli ve taflanlı mirası  yazmaya devam edecek. Zira şiir kimsenin geçmediği, şairse kimsenin göremediği iğne ucundaki  zahmetlere dikiş atmayı bilenlerin en bilenidir.

Israrla şiire bakıyoruz. İnsanın, zamanın ve düşüncenin akıl fikir değiştirdiği küresel ve yerel düzlemde, şiir eskisinden çok daha sorumluluk altında. Coğrafyamızda şiirin tarihi yasak bir zemin üzerine kurulu. Şiire ilgimizde bu noktada.

Sanat dalları içinde sokağa en yakın alan olan şiir, ne yazık ki devletin  gözetime aldığı bir alan. Anadolu ve Kürt coğrafyasındaki yazılı ve sözlü sanat icraatlarının yasak ve asmilasyonla devre dışı bırakılması, kültürel değer  ve dil yasakları aslında devletle düşünce özgürlüğünün siddet tarihi, şiirin konumunu imler. Bu açıdan  devletin egemenlik kaygısı, toplumun bilgisini özelde  şiir aleyhine bulandırmışır.  

Öyle ki şair ve şiirin itibarsızlaştırılması çoğunlukla devletin örtülü yönlendirmesi ve Madımak örneğindeki gibi cinnet kategorisine düşürülecek kadar politiktir.Türkiye'de onca toplumsal dinamik ve kültürel çoğunluğa rağmen şiir'in kent içi bir mesele olarak kalması elbette bu politik kuşatma yüzündendir.

Farklı dil, kültür, doğal, mimari değerleri çürümeye bırakıp, sanatı ideolojik malzemeye dönüştürüldüğü Türkiye örneğinde kimi şairlerin topladıkları özel veri sayılır. Hilmi Yavuz’un “ Büyü’sün, Yaz''ı da yılların önünde duran şiirin durumuna dair bir taramadır. Birçok mesleki özelliğin yanında kırk üç yıllın şiire ayrılması her ömrün kaldıramayacağı birşey.

Hilmi Yavuz'un şiiri kesin bir şiirdir. Hem de hiçbir boşluk kabul etmeyen bir kesinlik. Kullanıldıkça yoğunluğunu bulan testi misali içe serinlik, dışa yaşını belli eden bir tatla okurunun kalbinde kalıyor. Yavuz'un, kırk üç yıl kalp kelimesini yanından ayırmaması sanırım şairliğini zamanın dışına çıkaran en güzel tarif olacaktır. Acaba Hilmi Yavuz kadar KALBİ geniş tutan ve büyüten daha kaç şair var?  

“ kalbim nerden geliyor bu günler boz bulanık

Bir bahar seline kapılmış gibisine.” ( H. Yavuz.)

Büyü’sün, yazınız.

 

Yasal Uyarı​

  • Yazarın yazıları, fikir ve düşünceleri tamamen kendi kişisel görüşüdür ve sadece kendisini bağlar.
  • Haber ve Köşe yazılarına yapılacak yorumlarda yorum yapan kişi yasal sorumludur. Sitemiz yorumlardan yasal sorumlu değildir.

 

Yazarın Son Yazıları

30.Ocak.2016 Cumartesi
27.Kasım.2015 Cuma
16.Ekim.2015 Cuma
16.Eylül.2015 Çarşamba
13.Temmuz.2015 Pazartesi
07.Temmuz.2015 Salı
01.Temmuz.2015 Çarşamba
13.Nisan.2015 Pazartesi